PL
PYTAJ
ODPOWIADAJ
ZDOBYWAJ WIEDZĘ
PANEL LOGOWANIA
Zapamiętaj logowanie na 2 tygodnie
Ads:

Które płazy i gady żyjące w Polsce są pod ścisłą ochroną ?

Poprawne zgłoszenie +5 punktów.
avatar
autor: lenhel
Data dodania: 16:42:35 28-07-2012 r.
Kategoria: Zwierzęta
Nie można dodawać odpowiedzi zaraz pod swoją odpowiedzią.
avatar
Gość
Dla odpowiedzi dłuższych niż 100 znaków premia + 2 pkt. 0
Za odpowiedź na to pytanie otrzymasz 10 punktów.
Wpisz link:
Wybierz obrazek:
Lub podaj link do obrazka:
Błędne rozszeżenie pliku lub puste pole formularza!

Aby przeglądać odpowiedzi musisz być zalogowany!

Jeżeli nie posiadasz jeszcze konta na Antwo, możesz zalogować się przez Facebooka

Najwyżej oceniana odpowiedz
salamandra

autor: Niedzielka
Data dodania: 16:43:46 28-07-2012 r.
+1 plus minus
Wszystkie odpowiedzi
Płazy:

Salamandra plamista - jest płazem ogoniastym, największym w Polsce. Posiada płaską i szeroką głowę. Brak dymorfizmu płciowego. Ciało koloru czarnego z żółtymi i żółto-pomarańczowymi plamami. Jest to barwa ochronna, odstraszająca drapieżniki. Zwierzę lądowe. Żyje w wilgotnych lasach pogórza i regla dolnego. Na łowy wybiera się podczas wilgotnych nocy (z obfitą rosą). Zjada ślimaki, dżdżownice, pająki, owady. Ukrywa się w mchu, norach podziemnych. Spotykana w Karpatach, Pieninach, rzadziej w Tatrach. Spotykana też w rejonie Krakowa.
Traszka grzebieniasta - długość ciała do 17 cm, ciało dobrze zbudowane, samce w okresie godowym posiadają piłkowany "grzebień" na grzbiecie. Barwa ciała zbliżona do czarnej. Pod koniec marca budzi się ze snu. Żyje w większych zbiornikach lub też w niewielkich, a głębokich. Najchętniej żyje w głębokich rowach, zwłaszcza gliniastych. Jaja są składane w kwietniu albo maju na liściach wodnych roślin. Zwierzęta prowadzące nocny tryb życia, zamieszkujące wilgotne lasy i zarośla leśne, położone w pobliżu wody. W dzień ukrywają się w mchu, w norach. Polują w nocy. Podobnie jak salamandry, podczas pojawienia się rosy. Na zimę niektóre pozostają w wodzie, a inne zimują na lądzie w gromadach, nawet z traszkami, należącymi do innych gatunków.
Traszka górska - jest trochę większa od poprzedniej, posiada bardziej masywną budowę ciała. Długość ok. 11 cm. Głowa wypukła o zaokrąglonym pysku. Silnie rozwinięty fałd pod gardłem. Skóra gładka w wodzie, a chropowata w przypadku przebywania na powierzchni ziemi. Od kwietnia rozpoczyna aktywne życie w wodzie. Występuje w różnych zbiornikach wodnych: i tych czystych górskich, i tych zanieczyszczonych. W Polsce zamieszkuje rejony Karpat i Sudetów. W Tatrach spotykana najliczniej w Dolinie Pięciu Stawów. Spotykana też pod Krakowem i w Górach Świętokrzyskich. Najwyżej spotkano ją na wysokości 2500 m n.p.m.
Kumak nizinny - podobny do ropuchy, ale ma mniejszą głowę. Pokryty grubą skórą z małymi okrągłymi brodawkami. Długość ciała ok. 5 cm. W kończynach tylnych na palcach rozpięta błona pławna. Występują w wielkich stawach rybnych, a także w mniejszych zbiornikach. Wiosną pojawiają się na przełomie marca i kwietnia (zależnie od temperatury powietrza). Pokarm stanowią drobne zwierzęta wodne, a także owady czy ślimaki na lądzie. Zimują gromadnie, razem z innymi płazami. Gody rozpoczynają w zależności od opadów deszczu. Zamieszkuje obszary nizinne, ale spotykany też jest w górach na niewielkich wysokościach. Gatunek w Polsce pospolity. Wykazuje tzw. refleks kumaka, czyli "unkelreflex". W czasie dotknięcia go (pozorowanego ataku) odwraca się do góry brzuchem i pokazuje żółte plamy na nogach i brzuchu.
Kumak górski - podobny do kumaka nizinnego. Barwa grzbietu żółta, o zielonkawym odcieniu. Brzuch z żółtymi jasnymi plamami. Długość ciała ok. 5 cm. Krzyżuje się z kumakiem nizinnym, stąd też na pograniczu występowania obu gatunków występują mieszańce, które trudno zakwalifikować do któregokolwiek z tych dwóch gatunków (mieszańce przypominają i kumaka nizinnego i górskiego). Zamieszkuje różne zbiorniki wodne, nawet silnie zanieczyszczone (np. kałuże z gnojówką w pobliżu gospodarstw wiejskich). Nie jest tak mocno uzależniony od wody, jak kumak nizinny. Wędruje lądem w poszukiwaniu nowych zbiorników wodnych. Występuje w Karpatach, Tatrach i na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.
Ropucha szara - zaliczana do największych polskich płazów. Długość ciała nawet do 20 cm. Kształt ciała zaokrąglony, duży, masywny. Posiada po bokach ciała, tuż za głową, gruczoły jadowe (parotydy). Dobrze wykształcone błony pławne, posiada małe bębenki. Występuje w lasach, ale także w zaroślach. Spotykana także w ogródkach przydomowych, zagrodach, parkach miejskich. W ciągu dnia ukrywa się pod kamieniami, w norach ziemnych, w piwnicach, szczelinach kamiennych, pod murami. Na łowy udaje się wieczorem i w nocy. Zjada dużo pokarmu. Jej pokarm stanowią owady, ślimaki, dżdżownice, gąsienice (z tego względu jest pożyteczna, gdyż zjada szkodniki upraw). Posiada bardzo dobrze rozwinięte gruczoły jadowe. Gatunek pospolity, ale nie w całym kraju. Żyje na różnych terenach (glina, piasek). Spotykana także w Tatrach, choć sporadycznie.
Rzekotka drzewna - spośród wszystkich żab drzewnych, tylko ta jedna żyje w Europie. Bardzo mały płaz (rzadko się zdarza, że osiąga 5 cm długości). Żyje na drzewach i zaroślach. Preferuje rośliny o dużych i szerokich liściach. Żywi się owadami, które z łatwością łapie. Jest bardzo sprytnym zwierzęciem, potrafi szybko skakać. Posiada ładną zieloną barwę ciała, przez co jest trudno dostrzegalna wśród zarośli. Jest to zwierzę pospolite w Polsce, ale spotkać go nie jest wcale tak łatwo. W górach jest spotykana, ale bardzo rzadko.
Żaba śmieszka - największa polska żaba. Długość jej ciała, to ok. 17 cm, choć trudno spotkać aż tak duży okaz. Podobna do żaby wodnej, ale o wiele od niej masywniejsza. Skóra na grzbiecie chropowata, z dużymi brodawkami. Zamieszkuje brzegi dość dużych zbiorników wodnych, stawów, jezior, starorzeczy. Żaba śmieszka raczej nie wędruje w poszukiwaniu lepszych warunków pokarmowych czy wodnych. Zdarza się, że już we wrześniu przygotowuje się do snu zimowego. Nie jest dokładnie znana mapa występowania tej żaby w Polsce. Przypuszcza się, że gatunek ten żyje w całym kraju, ze szczególnym uwzględnieniem tych miejsc, w których istnieją odpowiednie warunki siedliskowe, zwłaszcza zbiorniki wodne.
Żaba jeziorkowa - jest to mała żaba. Posiada wydłużone ciało, pysk długi i zaostrzony. Długość ciała tej żaby dochodzi czasem do 8 cm. Ubarwienie zbliżone do ubarwienia żaby wodnej. Lubi zagrzebywać się w ziemi, co wyróżnia ją od innych żab. Posiada specjalne przystosowane do zagrzebywania się. Wykształciła na nogach narośla, tzw. modzele. Żaby te nie zagrzebują się wyłącznie na zimę, ale także na czas chłodów. Na terenie Polski prawdopodobnie jest gatunkiem rozprzestrzenionym, jednak nie prowadzono w ostatnich latach badań, mających na celu określić występowanie zwierzęcia, dlatego też nie ma dokładnych danych co do jej występowania.
Huczek ziemny - nazywany jest grzebiuszką. Jest to płaz bezogonowy. Długość jego ciała dochodzi do 8 cm, za to kijanki są bardzo długie (ok. 17 cm). Ubarwienie jasno brunatne, z plamkami. Jest to zwierzę żerujące nocą. W ciągu dnia pozostaje zagrzebany w ziemi.
Ropucha paskówka - jest najmniejszą polską ropuchą. Długość jej ciała, to ok. 8 cm. Ciało tej ropuchy jest krótkie i płaskie. Tylne nogi są krótkie, dzięki czemu może skakać. Potrafi też dobrze biegać. Zasiedla tereny o lekkiej glebie. Zagrzebuje się czasem w ziemi, używając w tym celu wszystkich nóg. Spotykana w całej Polsce

Gady

Jaszczurka zwinka - bardzo pospolity gad polski. Posiada masywne i smukłe ciało. Głowa zwinki jest dość duża. Ogon gruby z tendencją do odpadania w czasie ataku drapieżnika (może częściowo odrastać po odpadnięciu). Długość największych okazów dochodzi do 20 cm. Posiada brunatne ubarwienie na głowie i na grzbiecie. Samica jest bardziej szara, niż samiec. W ubarwieniu charakterystyczne są kropki. Zasiedla tereny silnie nasłonecznione, zwłaszcza przyleśne lub leśne pola, szczególnie piaszczyste. Lubi się wygrzewać do słońca na kamieniach. Niestety, gatunek ten zaczyna w Polsce zanikać. Jest chętnie zjadany przez ptaki, nawet przez małe, jak np. kawki. Poza tym na zwinkę polują węże oraz ssaki. Do spadku liczebności zwinki przyczynia się człowiek poprzez zabijanie owadów.
Jaszczurka żyworódka - zwierzę o delikatnej budowie ciała, z niewielką głową, grubym ogonem. Długość ciała dochodzi do 14 cm. Zamieszkuje wilgotne lasy, zarośla, miejsca słabo nasłonecznione, zwykle nad zbiornikami wodnymi. Spotykana również w górach i to na znacznych wysokościach. Gatunek powszechny w całym kraju, jednak najczęściej spotykany w okolicach górskich. Najczęściej spotykany gad w Tatrach.
Padalec - jest to mała jaszczurka nie posiadająca nóg, podobna do węża. Ciało podłużne walcowate, a głowa mała i niewyraźnie odgraniczona od reszty ciała, pyszczek zaokrąglony. Ogon dorównuje długości pozostałej części ciała i w razie ataku drapieżnika może odpadać. Utracony ogon odrasta. Padalec zasiedla podobne środowisko, co jaszczurka żyworódka. Występuje w lasach i w zaroślach. Potrafi zagrzebywać się w mchu, liściach. Nie przebywa w miejscach nasłonecznionych. Woli raczej prowadzić życie z ukrycia. Sen zimowy kończy w marcu albo kwietniu, a gody inicjuje w maju. Jest to gad żyworodny. Jednorazowo wydaje na świat kilkanaście młodych. Zjada dżdżownice, pająki, ślimaki, owady wraz z larwami. Jest to zwierzę zupełnie niegroźne. Padalca można uznać za żyjący relikt. Jest w Polsce pospolitym gatunkiem. Spotykany na nizinach i w terenach górskich.
Gniewosz - jest wężem, a nie jaszczurką. Zwierzę małe i delikatne, o smukłym ciele i wąskiej głowie oraz niewyraźnie odgraniczonej od tułowia. Posiada krótki ogon. Żyje w słonecznych partiach lasu i na poboczach wzgórz. Zjada padalce i jaszczurki. W kwietniu budzi się ze snu, a w maju zaczyna sezon godowy. Gatunek pospolity w Polsce, choć obecnie coraz rzadszy. Często spotykany na południu kraju. W górach raczej nie występuje, ale można go spotkać w Pieninach.
Wąż Eskulapa - w Polsce to największy wąż i jednocześnie najrzadszy. Ciało tego węża jest silnie zbudowane, z głową wyraźnie wyróżniającą się od reszty ciała. Wąż Eskulapa zaliczany jest do największych węży żyjących w Europie, a nie tylko w Polsce. Długość ciała dochodzi do 180 cm. Żyje wśród skał w lasach liściastych, na terenach nasłonecznionych. Na terenie Bieszczad chętnie przebywa w starych murach domów. Jest zwierzęciem ciepłolubnym. Na żerowanie wychodzi wtedy, gdy jest najcieplej, czyli w południe. Nie lubi chłodu. Często można go spotkać na niskich drzewach lub na gałęziach krzewów. Zjada gryzonie, rzadziej ptaki. Lubi nietoperze. Na spoczynek zimowy wybiera sobie groty skał, szczeliny pomiędzy skałami. Zimuje w grupach. Na terenie Polski węża Eskulapa można spotkać przede wszystkich w Bieszczadach, gdzie bywa niestety zabijany przez mieszkańców tamtejszego rejonu. Być może wiąże się to z niechęcią do węży. Gatunek ten trafił do "Czerwonej księgi", jest więc zagrożony wyginięciem. Wąż Eskulapa jest symbolem medycyny, ponieważ w Grecji był on poświęcony Asklepiosowi, czyli patronowi medycyny. Prawdopodobnie dawniej był pospolicie spotykany w całym kraju. Obecnie jego występowanie jest ograniczone. Występował niegdyś w Ojcowie, lecz dzisiaj już go tam nie ma.
Zaskroniec - jest to wąż należący do rodziny węży właściwych. Długość ciała samicy dochodzi do 2 m. Samce są o połowę krótsze. Posiada dużą głowę z szerokim pyskiem. Szyja jest wyraźna, głowa odróżniająca się. Ciało mocne o krótkim ogonie. Przebywa w środowisku wilgotnym, blisko zbiorników wodnych. Zjada płazy, a czasem ryby. Jest dobrym pływakiem, całkiem nieźle nurkuje. Jest to gatunek jajorodny. Samica składa od kilku do 35 jaj, z których po ok. 2 miesiącach wylęgają się młode, mające długość 12-18 cm. Nie jest zwierzęciem jadowitym. Kiedy zostanie zaatakowany, próbuje się bronić wydzielając nieprzyjemny zapach. Zimuje w gromadzie.
Żmija zygzakowata - jest to jedyny wąż jadowity w naszym kraju. Aparat jadowy wykazuje bardzo zaawansowany stopień rozwoju. Górna szczęka uległa redukcji i jej funkcją jest właściwie stanowienie podstawy dla zębów jadowych. W zębach występują kanaliki, którymi jad spływa do ciała zaatakowanego zwierzęcia. Ciało żmii zygzakowatej jest grube, ciężkie. Posiada głowę w kształcie sercowatym, szeroką oraz płaską i wyraźnie oddzieloną od reszty ciała. Ubarwienie w obrębie tego gatunku jest zmienne. Czasem bywa ubarwiona prawie jednolicie na czarno. Lubi przebywać na polanach, w mokrych lasach, pomiędzy kamieniami w terenach górskich. W marcu budzi się ze snu. Jest gatunkiem jajożyworodnym. Poluje w zasadzie w nocy, ale często można ją spotkać na żerowaniu w ciągu dnia. Bardzo lubi wygrzewać się na słońcu. Zjada małe ssaki, ale czasem też płazy. Do ciała ofiary wstrzykuje jad i nie rozpoczyna jedzenia, zanim jad nie zacznie działać. Jad żmii zygzakowatej wykazuje bardzo silne działanie miejscowe (powstaje opuchlizna, występuje silny ból). Jad wykazuje działanie porażające układ nerwowy (poraża układ pokarmowy czy oddechowy, ale też inne układy). Dla człowieka jad tej żmii stanowi zagrożenie dla życia. Po ukąszeniu przez żmiję zygzakowatą pomóc może tylko specjalna surowica. Jest to zwierzę delikatne i płochliwe. Nigdy nie atakuje człowieka, ale zawsze broni się, gdy ten nadepnie na nią (najczęściej nieświadomie). Jest to gatunek pospolity w całym kraju. Bardzo licznie spotykana w Bieszczadach. W Tatrach rzadko można ją spotkać. Po ukąszeniu przez żmiję zygzakowatą zawsze należy zgłosić się do placówki medycznej w celu przyjęcia surowicy. Nie jest prawdą, że żmija zygzakowata jest agresywna i atakuje ludzi. Jest to gatunek ściśle chroniony. Nie wolno zabijać, płoszyć, niszczyć jaj żmii zygzakowatej. Jest to działanie nielegalne i podlega karze przewidzianej przez prawo polskie.
Żółw błotny - to jedyny żółw żyjący w Polsce, a do tego jeden z najrzadszych gatunków żyjących w naszym kraju. Jest najbardziej zagrożony wyginięciem spośród wszystkich gatunków zagrożonych w Polsce. Długość pancerza dorosłego żółwia dochodzi do 20 cm. Waga, to ok. 1 kg. Dymorfizm płciowy: samice większe. Na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim żyje obecnie największa populacja tego gatunku na terenie Polski, a także w Europie Środkowej. Dużo tych zwierząt znajduje się na terenie Poleskiego Parku Narodowego, gdzie ingerencja człowieka nie jest możliwa, dlatego żółwie błotne mogą tam żyć bezpiecznie. W pozostałej

autor: kwoch

Zgłoś naruszenie!
Data dodania: 16:43:34 28-07-2012 r.
-2 plus minus
Poprawne zgłoszenie +5 punktów.
salamandra

autor: Niedzielka

Zgłoś naruszenie!
Data dodania: 16:43:46 28-07-2012 r.
+1 plus minus
Poprawne zgłoszenie +5 punktów.
wąż eskulapa

autor: yourself89

Zgłoś naruszenie!
Data dodania: 17:44:37 28-07-2012 r.
-1 plus minus
Poprawne zgłoszenie +5 punktów.
drzewołaz karłowaty

autor: baranekshoow

Zgłoś naruszenie!
Data dodania: 10:34:27 02-08-2012 r.
+1 plus minus
Poprawne zgłoszenie +5 punktów.
salamandry,traszki,rzekotki

autor: sylwia110384

Zgłoś naruszenie!
Data dodania: 02:57:11 10-08-2012 r.
-1 plus minus
Poprawne zgłoszenie +5 punktów.
salamandra

autor: jarekl61

Zgłoś naruszenie!
Data dodania: 09:15:26 16-08-2012 r.
+1 plus minus
Poprawne zgłoszenie +5 punktów.
salamandra

autor: natalia1380

Zgłoś naruszenie!
Data dodania: 22:21:30 02-09-2012 r.
+1 plus minus
Poprawne zgłoszenie +5 punktów.
Podobne pytania:
Linki które mogą pomóc ci w opracowaniu tego pytania:
 
Dnia 31.12.2013 - konkurs zakończony. Czy wiesz, że...
Masz dobre poczucie humoru? Dodawaj zabawne pytania! Podziel się swoim poczuciem humoru z innymi, a zostaniesz na pewno doceniony głosami [zabawne]

KATEGORIE PYTAŃ
Regulamin | Formularz kontaktowy